به : سعید سازش  

که  

   جنسش خورده شیشه داره / هیشکی اونو دوست نداره   

اما من دوستش دارم   

ساعت   قرار     بود .

ساعت      قرار نبود بخوابی روی ِ هشت و هرچند دم و دقیقه         که دیرت نکند نیایی !

تا دو لوی ِ خشت    خاک بشود         برود توی ِچشمهایم       خیس بخورد 

و عکس ِ شش در چهار تو     بدون رو سری     دوبرابر وارونه  شود      چهار صورت ِ تو 

                                                                                 بی بی ِ دل  !

حیف شد که من به فال ورق باور ندارم

وگرنه می بایست عاشقت شده باشم !

  اصفهان ـ ۱۰ اسفند ۸۵